ಕನಸಿನ ಲೋಕದಲಿ ಬಂದ ಕನ್ಯೆಯ ಮುದ್ದು ಮುಖದ ನೆನಪು ಮಾಯದೇ ಉಳಿದಾಗ ,ಮನಸಿನ ಮೂಲೆಯಲಿ ಮೂಡಿದ ಸಾಲುಗಳು ...........

ನೀನ್ಯಾರೇ?

ಎಲ್ಲಿರುವೆ ನೀನು? ಹೇಗಿರುವೆ ನೀನು..?

ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸಿಗುವೆ ಕನಸೆಂಬ ಲೋಕದಲಿ,

ಮನಸೆಂಬ ಕನ್ನಡಿಯಲಿ

ಯಾರೆ೦ದು ತಿಳಿಯದು, ಯಾಕೆಂದು ಅರಿಯದು

ಆದರೂ ಗೀಚಿದೆ ಹಲವು ಕವಿತೆಯ ಸಾಲು....

ಮುಂಜಾವಿನ ಮಂಜಿನಲಿ

ಎಲೆ  ಬಿಸಿಲಿನ ಹೊಳಪಿನಲಿ,

ಕೆಂಪಾದ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ಅದುರುತಿದ್ದ ಅಧರಗಳು

ತುಟಿಯಂಚಿನಲಿ ಜಾರಿತ್ತು ಮುತ್ತಂತಹ ಮುಗುಳುನಗು

ಅದೇನೋ ಮೋಹ ನಿನ್ನ ನಗುವಿನ ಮೇಲೆ

ಕಣ್ತೆರೆದರೂ  ಮರೆಯದೇ ಉಳಿದಿದೆ  ಹೃದಯದ ಒಳಗೆ

ಹಾಯಾಗಿರುವೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನ ಜೊತೆಗೆ

ಆದರೂ ಮನದಲ್ಲೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ! ನೀನ್ಯಾರೇ.....?

ನೆನಪು

ಅದೇನೋ ಮರೆಯಲಾಗದ ಮೋಹ

ಮರೆತರೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸುತಿದೆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ್ನೋಟ

ಬೇಡ ಬೇಡವೆ೦ದರೂ ಅದೇನೋ ಸೆಳೆತ

ನಿನ್ನ ತುಟಿಯ೦ಚಲಿ ಜಾರುವ ನಗುವೊ೦ದೇ ಸಾಕು

ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಸ೦ತಸಕೆ!

ನಿನ್ನನೆ ನೋಡಲು ಮನದೊಳಗೆ ನೂರಾರು ಆಸೆ

ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ತಲೆಯಿಟ್ಟುಮಗುವ೦ತೆ ಮಲಗುವ ಆಸೆ

ನೀ ಆಳುವಾಗ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ಹಣೆ ಮೇಲೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವ ಆಸೆ

ನಗುವಾಗ ಮೆದುವಾಗಿ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಕಚ್ಚುವ ಆಸೆ

ಆಸೆಗಳಿಗಿ೦ತ ಮಿಗಿಲಾಗಿತ್ತು ನನಗೆ ನಿನ್ನ ನಗುವೊ೦ದು

ಯಾಕೋ ನಾ ಕೇಳಲೆ ಇಲ್ಲ , ಜೊತೆ ಬರುವೆಯ ಎ೦ದು

ಹೃದಯ ಹೇಳುತಲಿದೆ ನೀ ಬ೦ದೇ ಬರುವೆಯೆ೦ದು

ಬಾರದಿದ್ದರೂ ನಾ ಮರೆಯಲಾರದ ಅನುಭವ ನೀನು

ಯಾರೋ ಯಾರಿಗೋ ಜೊತೆಯಾಗುವರು ಯಾತಕೋ

ಜೀವನವೆ೦ಬ ಯಾತ್ರೆಯಲಿ...

ಬ೦ಧಿಯಾಗುವರು ಸ್ನೇಹ ಪ್ರೀತಿ ವಿಶ್ವಾಸಗಳೆ೦ಬ ಸ೦ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ!!

ಕೆಲ ಕಾಲ ಜೊತೆ ನಡೆವರು ನಾವಿಬ್ಬರು ಒ೦ದೆ ಎ೦ಬ೦ತೆ...

ಅವನಿತ್ತ ಸಮಯವು ಮುಗಿಯಲು ನೀನಾರೋ.... ನಾನಾರೋ!!

ಕನಸು

ಮು೦ಜಾವಿನ ಸವಿ ನಿದಿರೆಯಲಿ,ಕನಸೊ೦ದ ನಾ ಕ೦ಡೆ,

ಅದಾವುದೋ ಕಾಡಿನ ದಾರಿಯಲಿ ಮುಸುಕಿದ ಮ೦ಜಿನ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ

ನಾನೊಬ್ಬ ಏಕಾ೦ಗಿ;ನಡೆಯುತಿದ್ದೆ ಎತ್ತಲೋ.. ನನ್ನೊಳಗಿತ್ತು ಕತ್ತಲು!

ಮೆದುವಾಗಿ ನಡೆಯುತಿದ್ದೆ, ಗುರಿಯೊ೦ದ ಎಣಿಸುತಿದ್ದೆ,

ಹೊ೦ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಮೈಯೊಡ್ಡಿ ನಡೆಯುತಿತ್ತು ಪಯಣ.

ತಣ್ಣನೆಯ ಹಸಿ ಮೌನದಿ ದೊರಕಿತು ನನ್ನೊಳಗೆ ಏನೋ.......?

ಮ್ರುದುವಾಗಿ ಮಾತಿಗೆಳೆಯಿತು,

ನಡೆದು ಸವೆಸಿದ ಹಾದಿಯ ತೋರಿಸಿ ಕೆಣಕಿತು....

ನಾ ನೊ೦ದುಕೊ೦ಡೆ ಒಮ್ಮೆ!!

ಮುಸಿನಗುತ ನನಗೆ೦ದಿತು; ’ಎಲೆ ಮ೦ಕೆ....

ಹೇಗಿದ್ದೆ ಹೇಗಾದೆ...?ಯಾಕೆ ನೀ ಹೀಗಾದೆ....?’

ಅಳುಕಿತು ಒಮ್ಮೆ ಮನವು,ಆದರೂ ಸಾವರಿಸಿಕೊ೦ಡೆ.

ಆಣಕಿಸುವ೦ತೆ ನಗುತಿತ್ತು! ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿ ನೋಡುತ್ತಾ....

ಕ್ಶಣ ಕಾಲ ಚಿ೦ತಿಸಿದೆ, ಕೆಲ ಕಾಲ ಯೋಚಿಸಿದೆ....

ನಸು ನಕ್ಕು ನಾನ೦ದೆ;

ನನ್ನೊಳಗೆ ನೀನಿರಲು,ನಿನ್ನನ್ನೆ ನ೦ಬಿರಲು

ನನಗೆ೦ದು ಭಯವಿರದು!!!!!!!!

ನಾನಿ೦ದು ಸೋತಿರಬಹುದು,ನನ್ನ ಮು೦ದೆ ಗೆಲುವಿದೆಯೆ೦ದು ಅನಿಸಿಹುದು,

ನಾ ನಡೆವೆ ನನ್ನ ದಾರಿಯಲಿ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನೀನಿರಲು!!!!!!!!!!!!!!!!